Het liefst willen we als ondernemer door de ozonlaag gaan. We willen met ons bedrijf tot het punt komen dat we zwaartekracht vrij zijn. Dat punt waarop weerstand voorspoed wordt. Waarop alles vanzelf lijkt te gaan.
Waarmee we door de ozonlaag gaan maakt niet zoveel uit. Neem als voorbeeld ‘dromen zijn bedrog’ van Borsato. Want nadat die hit door de ozonlaag ging werd hij bekend en vertrouwd genoeg om iets anders te gaan doen. En zo werd hij naast zanger ook filmmaker en jury bij the voice.
Maar ondanks dat die ozonlaag zoveel voordelen heeft bereiken we ‘m maar zelden. Hoe dat komt?
Omdat we – hoe meer we los willen komen van de aarde – bloot worden gesteld aan weerstand van de zwaartekracht. Die zwaartekracht is de ander die laat blijken dat hij je pogingen niet snapt of afkeurt. En die zwaartekracht ben jezelf. Je innerlijke criticus die even vergeet waarom je ook alweer zo moeilijk deed.
En omdat we – hoe verder we wegraken van de aarde – referentiekader missen. We zien onze progressie niet. Want eenzaam in de lege lucht, zelfs op hoge snelheid kun je maar moeilijk waarnemen hoe hard je gaat. En daarmee of je vooruitgang boekt.
En toch geeft niets meer vervulling dan ons klein te maken. Om vervolgens die zo groot mogelijke sprong te maken.
Uit je comfortzone,
Uit je conditionering,
En dwars door de ozonlaag.
Waarna je van hoog niveau kunt afzakken naar de mensen die jou het hardste nodig hebben.
Salud,
Eddy
