Want zelfs ik snapte niet waarom ik opbrak met mijn compagnons, en tevens mijn beste vrienden. Waarom ik de huur stopzette van het tofste kantoor in Haarlem. Waarom ik een eenmanszaak startte, terwijl het zoveel gezelliger leek met stagiairs, mijn compagnon en een gewaardeerde cult van creatieve ondernemers.
Niet kiezen kon niet, was ook een keuze.
En stond gelijk aan anderen die op den duur een minder fraaie keuze voor mij zouden maken.
Kiezen vanuit ego kon niet, was ook een keuze.
En stond gelijk aan ingehaald worden. Door de waarheid, of door mijn eigen geweten.
Kiezen door uit de weg te stappen, was de enige keuze.
Kiezen te luisteren naar wat het leven voor mij had gekozen.
Omdat leiden in de meest verheven vorm volgen is. Zelfs als niemand – inclusief jijzelf – dat soms nog kan volgen.
Omdat doen in de meest verheven vorm dienen is. Zelfs als iemand – waaronder jouw ego – daar niet van gediend is.
Omdat innerlijk weten in de meest verheven vorm niet weten is. Niet weten waar iets je naartoe zal leiden, maar uiteindelijk altijd naar huis.
